10.4 Intergovernmental Panel on Climate Change (IPPC)
Het IPPC is in 1988 opgericht door the World Meteorological Organization (WMO) en United Nations Environment Programme (UNEP). Beide organisaties zijn onderdeel van de Verenigde Naties (VN). De organisatie verzamelt en analyseert alle wetenschappelijke informatie over klimaatverandering. De bevindingen worden samengevat in objectieve rapporten. Regeringen kunnen deze gebruiken bij het opstellen van nieuwe klimaatplannen in hun land. En geïnteresseerden krijgen hiermee een beter beeld van het klimaatprobleem en de mogelijke oplossingen.
Het IPPC is onderverdeeld in drie werkgroepen:
- Werkgroep I richt zich op de natuurwetenschappelijke aspecten van de klimaatverandering. Deze kijkt bijvoorbeeld naar de effecten van CO2 uitstoot op de temperatuur van de aarde.
- Werkgroep II richt zich op de schadelijke gevolgen die de klimaatverandering regionaal en wereldwijd zal hebben voor de natuur en de mensen en hoe we ons hieraan moeten aanpassen.
- Werkgroep III richt zich op de mogelijkheden om de klimaatverandering terug te dringen. Hierbij spelen ook de economische en sociale belangen een rol.
Het IPPC is een wetenschappelijke organisatie. Specialisten en experts over de hele wereld werken samen om hun kennis in overzichtelijke rapporten samen te vatten. Er worden verschillende meningen en bevindingen gepresenteerd die allemaal gebaseerd zijn op wetenschappelijk bewijs.
Het IPPC heeft vier rapporten gemaakt. Het eerste kwam uit in 1990. Het tweede verscheen in 1995 en vervulde een belangrijke rol bij het opstellen van de afspraken in het Kyoto protocol. Het derde rapport is in 2001 uitgegeven en in 2007 hebben de drie werkgroepen het vierde rapport gepresenteerd.
Belangrijkste conclusies uit het vierde rapport
Uit het vierde rapport blijkt dat de wereldwijde concentratie van broeikasgassen sterk is toegenomen. In 2005 werd de hoogste concentratie CO2 sinds 650.000 jaar gemeten! Daarnaast zijn in de periode 1961 – 1990 de temperatuur en de zeespiegel sterk gestegen. Daardoor is de hoeveelheid sneeuw en ijs op de Noordpool afgenomen en dreigen steeds meer gletsjers te verdwijnen. Bovendien zal het weer extreme vormen gaan aannemen: we krijgen wereldwijd meer last van wateroverlast en extreme droogtes.
Hiermee houdt het helaas nog niet op. Er zijn meer negatieve effecten van de klimaatverandering:
- in de toekomst zal bijna al het ijs op de Noordpool verdwijnen;
- het watertekort in de Sahara zal toenemen;
- koraalriffen vergaan en
- 20 tot 30 procent van de planten- en diersoorten loopt het risico uit te sterven.
Kortom, het is duidelijk dat het terugdringen van broeikasgassen zo snel mogelijk moet gebeuren. Zelfs als de effecten pas op de lange termijn zichtbaar zijn. De klimaatverandering is een feit en we moeten hier op een verstandige manier mee leren omgaan.
Het IPPC presenteert in haar rapport een aantal maatregelen om het klimaatprobleem op te lossen. Zoals je misschien al weet, hebben verschillende landen zogenaamde CO2 doelstellingen opgesteld. De regeringen proberen de hoeveelheid CO2 tot een bepaald niveau terug te dringen.
Het IPPC heeft een tabel gemaakt die duidelijk maakt:
- welk effect een bepaalde concentratie CO2 zal hebben op de temperatuurstijging;
- wanneer de maximale hoeveelheid CO2 uit de geschiedenis zal worden gemeten;
- in welk jaar de concentratie CO2 weer gelijk zal zijn aan de concentratie in het jaar 2000 en
- met welke hoeveelheid de CO2 uitstoot in 2050 afgenomen zal zijn.
Regeringen kunnen dus precies zien wat de gevolgen zullen zijn van hun CO2 doelstellingen. Het IPPC rapport legt ook uit wat de economische effecten zijn van een bepaalde concentratie CO2. Over het algemeen geldt dat een daling van het CO2 niveau een positief effect heeft op de economie.
Tot slot noemt het verslag een aantal mogelijkheden om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen.
- Allereerst is het belangrijk dat de energiesector zuiniger omgaat met energie.
- We moeten meer gebruikmaken van duurzame en schone energiebronnen zoals wind, water en zonne-energie.
- Kernenergie kan een tijdelijke optie zijn en
- We moeten CO2 opslaan (bijvoorbeeld onder de grond).
Wat transport betreft moeten we onze aandacht richten op:
- zuiniger voertuigen;
- auto’s die rijden op waterstof of biobrandstoffen;
- meer gebruik van openbaar vervoer
- meer gebruik van de fiets in plaats van de auto
Wat gebouwen betreft, moet er meer aandacht komen voor:
- energiezuinige verlichting (spaarlampen),
- betere isolatie
- zonnepanelen.
De overheid, de bedrijven en de burgers zelf spelen ook een rol bij het bestrijden van het klimaatprobleem. Het is belangrijk dat we het onderzoek stimuleren naar nieuwe technologieën, die zuiniger en schonere energieproductie mogelijk maken. Daarnaast zal het duurder maken van schadelijke brandstoffen zoals koolstof, het gebruik van schonere bronnen aantrekkelijker maken. Maar bovenal moet er een verandering in levensstijl plaatsvinden. We moeten bewust met ons klimaat omgaan en ons gedrag hierop aanpassen. Dus moeten we klimaatvriendelijker bouwen en reizen, en strijden voor een schonere industrie.
In een toespraak legt de directeur van het IPCC nog eens duidelijk uit wat de belangrijkste punten van het laatste rapport zijn en wat de vorige rapporten hebben uitgewezen (Engels): http://www.ipcc.ch/graphics/speeches.htm
De bevindingen zijn ook duidelijk samengevat in een (Engelse) PowerPoint presentatie.
Er zijn ook presentaties gemaakt van de eerder verschenen rapporten: